Jij bent de hemel nadat de stad in slaap is gevallen. Jij komt tot leven in de stille uren, niet in de drukke. In tijd alleen wordt jouw denken dieper — en zo nu en dan laat je een idee vallen als een vallende ster. Wie eenmaal heeft gezien hoe diep jouw hemel gaat, legt de telescoop nooit meer weg.